Najnowsze Teksty
O WIERZĄCYCH I NIE WIERZĄCYCH (Sierpień 24, 2019 8:44 pm)
ZNAK ROZPOZNAWCZY BOŻEGO POSŁAŃCA (Sierpień 24, 2019 8:29 pm)
ILE MASZ DUCHA SWIĘTEGO? (Sierpień 24, 2019 8:21 pm)
STOSOWNIE DO WIARY (Sierpień 24, 2019 9:12 am)
Prosto z nieba (Sierpień 24, 2019 9:09 am)
APOSTOŁ Paweł (Sierpień 24, 2019 9:06 am)
Z CYKLU”Prorocka Służba” (Sierpień 22, 2019 10:05 am)
MOC OGŁASZANEGO SŁOWA (Sierpień 22, 2019 10:00 am)
PAMIĘTAJ BOŻY CZŁOWIEKU!!! (Sierpień 22, 2019 9:56 am)


KIM DZISIAJ JEST PROROK

16 lipca 2019
...
68 Views

Na początku chciałbym wyjaśnić kim prorok NIE JEST.

W przeciwieństwie do czasów starego przymierza, obecny prorok NIE JEST PIERWSZOPLANOWYM GŁOSEM BOGA DO CZŁOWIEKA.
Dzisiaj Bóg mówi przede wszystkim:
– do odrodzonych z Bożego Ducha – przez wewnętrzne przekonanie w ich duchach
– do nie odrodzonych z Bożego Ducha – przez głoszone (na różne sposoby) Słowa Ewangelii.
Oczywiście jest wiele innych Bożych metod w temacie mówienia do człowieka, ale w/w są najczęstsze i najskuteczniejsze.

– Prorok nie jest też WYROCZNIĄ BOŻĄ co do życia człowieka, ani co do losów świata. “Wyrocznią Bożą” jest decyzja człowieka o przyjęciu lub nie przyjęciu ( określonej ) Prawdy Bożej ( a – co z tym idzie – konsekwencje dotyczące owej decyzji, wpływające { pośrednio lub bezpośrednio; oraz cząstkowo lub całościowo } na losy świata ).

– Prorok nie jest również GŁOSEM BOGA DO NIEZBAWIONEJ LUDZKOŚCI. Głosem Boga do ludzkości jest Duch Święty, który zajmuje się przekonywaniem ludzi (którzy stoją u wrót zdecydowania się na oddanie swojego życia Jezusowi) o grzechu, sprawiedliwości i o sądzie (tak na marginesie, to Bóg w ogóle nie ma o czym rozmawiać z niezbawioną ludzkością, jak tylko o jej zbawieniu).

– Prorok nie zajmuje się “PROROKOWANIEM” czy PRZEPOWIADANIEM PRZYSZŁOŚCI (choć może mieć w tym udział). Prorokowanie to wypowiedzi (w Imieniu Boga) ku podniesieniu, zbudowaniu i napomnieniu odrodzonych z Bożego ducha ludzi (Kościoła).
Prorokowanie jest jednym z darów Ducha Świętego (charyzmatów) i może być uwalniane przez każdego odrodzonego z Bożego Ducha człowieka.
Za przepowiadanie przyszłości “odpowiada” inny charyzmat zwany SŁOWEM MĄDROŚCI. Tak jak w przypadku prorokowania, może go używać (zgodnie z wiarą i Bożą inspiracją) każdy odrodzony z Bożego Ducha człowiek.

– Prorok to nie ten co “WIE CZEGO NIE WIDAĆ” lub ROZRÓŻNIA RÓŻNE FORMY DUCHOWE (choć – jak w tematach zawartych w poprzednim podpunkcie – może śmiało się poruszać). Za “wiedzenie o niejawnym” i rozróżnianie form duchowych odpowiadają charyzmaty SŁOWA WIEDZY i DARU ROZRÓŻNIANIA DUCHÓW, które również przyporządkowane są do używania każdemu odrodzonemu z Bożego Ducha człowiekowi.

– Prorok nie jest także “MIKROFONEM BOGA”, za pomocą którego Władca Wszechrzeczy ogłasza swoją wolę. Jest tak, ponieważ tę rolę wypełnił już Jezus Chrystus…

Kim zatem jest prorok Boży dzisiejszego czasu?

Prorok to człowiek odrodzony z Bożego Ducha, którego OSOBOWOŚĆ JEST TAK SKONSTRUOWANA, ABY LEPIEJ ROZUMIEĆ I GŁĘBIEJ DOŚWIADCZAĆ OSOBOWOŚCI SAMEGO BOGA .

PROROKIEM NIE MOŻNA SIĘ STAĆ – PROROKIEM TRZEBA SIĘ URODZIĆ!
To tak samo, jak nie można stać się apostołem, ewangelistą, nauczycielem Słowa Bożego czy duszpasterzem – to są urzędy Boże, na które powołuje Bóg przed założeniem świata.
a) można stać się zarządcą Kościoła (organizatorem, koordynatorem, liderem, założycielem itp. i robić to naprawdę w Mocy Świętego Ducha), ale apostołem trzeba się urodzić.
b) można ewangelizować (opowiadać świadectwa, głosić ewangelię itp.), ale ewangelistą trzeba się urodzić .
c) można przekazywać Prawdy Boże, uczyć doktryn i zasad, ale nauczycielem trzeba się urodzić
d) można pastorować,- ale duszpasterzem trzeba się urodzić.

Prorok posiada wrodzone predyspozycje duchowe i psychiczne (które aktywują się w pełni dopiero po jego duchowym odrodzeniu), umożliwiające mu bardzo silne doświadczanie różnych cech Boga.
Te predyspozycje MUSZĄ być rozwijane, trenowane i oczyszczane aby prorok mógł prawidłowo z nich korzystać.

PROROK TO TAKI CZŁOWIEK, KTÓREGO “WYSZYKOWUJE” SOBIE BÓG (ryzykując, że “wyszykowana” osobowość prorocza nie przyjmie Jezusa jako Pana i Zbawiciela i stanie się narzędziem w ręku szatana), ABY MÓC WYRAZIĆ PRZEZ NIEGO JAK NAJWIĘCEJ SWOJEJ OSOBOWOŚCI.

Bóg wyraża się przez każdego odrodzonego z Bożego Ducha człowieka, ale przez proroka może to robić najdobitniej.

Prorocy są różni – tak jak różne są poszczególne “części” osobowości Boga:
prorocy GNIEWNI,
prorocy MĘDRCY,
prorocy LECZĄCY,
prorocy PIĘTNUJĄCY GRZESZNE ŻYCIE,
prorocy LITOŚCIWI,
prorocy AMBIWALENTNI itp.

Pojawiają się w Ciele Chrystusa od początku jego zaistnienia.
Prezentują poglądy, odczucia i zachowania Boga stosownie do czasu, duchowej koniunkcji lub potrzeby. Gromią, tulą, uczą, walczą, ranią, leczą, niosą życie, zabijają…
Raz rozpoczynają konflikty a raz je kończą.
Są trudni, dziwni i niezbędni…
Trudno ich “uchwycić” i “zakwalifikować”…
Całe ich życie prezentuje różnorakie aspekty Boga.
Ich myśli i emocje są zdominowane przez różnorodne, Boskie aspekty – MUSZĄ je wyrażać, bo inaczej odczuwają ból…
Często są nierozumiani, zasmucani, gaszeni lub niechciani – tak jak Bóg…
Ich zadaniem jest utrzymywanie na ziemi ciągłej ”temperatury Nieba”…
Robią to lepiej lub gorzej.

Bardzo dużo zależy od tego:
– czy zdadzą sobie sprawę z tego że są prorokami,
– czy zdecydują się aby ich życie było odzwierciedleniem Boskich atrybutów,
– czy położą prawidłowy fundament Prawdy w swoim życiu,
– czy zdecydują się wyeliminować zaburzania istniejące w ich duszach.

Aby prorok był skuteczny i bezpieczny powinien:
– mieć zbudowany silny, doktrynalny, Chrystocentryczny fundament w swoim życiu,
– każdy aspekt swojego życia i przekazu opierać na w/w fundamencie,
– rozwijać się w poznawaniu duchowej rzeczywiści,
– rozwijać się w poznawaniu mechanizmów psychicznych i zagadnień socjologicznych,
– rozwijać życie modlitewne,
– studiować Biblię,
– poszukiwać źródeł wiedzy,
– uzdrowić swoją duszę z zaburzeń i zranień,
– rozprawić się z negatywizmem i pesymizmem,
– być otwartym na nowe doświadczenia,
– rozwijać się w wierze i dbać o swój poziom wiary,
– dbać o swój język,
– być odważnym,
– mieć przynajmniej jednego przyjaciela,
– być częścią lokalnej wspólnoty Kościelnej lub być pod autorytetem ruchu apostolskiego.

Ten artykuł jest zaledwie namiastką tematu.

Życząc jego zgłębiania,

Artur Ceroński

.

Share This